2. 'orzeczenie sądowe, wyrok (sądu a. jednaczy), ortyl' - 'sententia (iudicis vel arbitrorum)'
Ministerialis recognovit, quod... vitra ius dominicello est preuentus (sc. Iacussius), quod non uenit audire decretum per arbitros vlg. wirzeczena1408 Piek VI - 371
Quocunque edicto al. wyrzeczenym sibi auxilium faceret (sc. Dmitr), isto edicto debet perdere 1446 AGZ XIII - 206
Daley pytalyscze nasz o ortel, czo gy wyrzeczenyv (leg. w wyrzeczeniu) wyrzekl wasz przyszasznyk ca 1480 OrtOssol - 13rb
3. 'zrzeczenie się roszczeń, praw do czegoś' - 'actus vindiciis vel iuri alicui renuntiandi'
Iakom ya Micolaya ne wroczila o wirzeczenye do Barthlomeya o Crzewøczino 1432 ZapWarsz - nr 375
Eciam Egidius, si oportuerit, hic pro tali causa respondebit, et matrem suam Egidius ad abrenunciacionem wlg. na wirzeczeni statuere (sc. debet) 1434 KsMaz III - nr 177
Nicolaus... recognovit, quia... Gregorio archiepiscopo... bona Meducha... vendidit... et filium suum Petrum et filiam Margaretham debet adducere... ad extradicendum al. kv wyrzeczenyu1475 AGZ XIX - 164
